Wojciech Rodek

Dyrektor artystyczny Filharmonii Lubelskiej, kierownik muzyczny Gliwickiego Teatru Muzycznego, dyrygent gościnny Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy. Prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej we Wrocławiu — jest doktorem sztuki muzycznej. Laureat II nagrody III Przeglądu Młodych Dyrygentów im. W. Lutosławskiego w Białymstoku (2002). W 2011 roku został wyróżniony Teatralną Nagrodą Muzyczną im. J. Kiepury w kategorii: najlepszy dyrygent.

Dyrygował wieloma zespołami symfonicznymi, m. in. Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, orkiestrą Sinfonia Varsovia, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Polską Orkiestrą Radiową, orkiestrą Sinfonia Iuventus, orkiestrami filharmonicznymi w Gdańsku, Koszalinie, Szczecinie, Poznaniu, Bydgoszczy, Białymstoku, Kielcach, Łodzi, Zielonej Górze, Wrocławiu, Jeleniej Górze, Opolu, Wałbrzychu, Katowicach, Rzeszowie, Krakowie, orkiestrami w Toruniu, Płocku, Łomży oraz Capella Bydgostiensis, Capella Cracoviensis, Leopoldinum. Stale współpracuje z orkiestrami tureckimi  – Prezydencką Orkiestrą Symfoniczną w Ankarze (od 2012), Państwową Orkiestrą Symfoniczną w Antalyi (od 2013), Regionalną Orkiestrą Symfoniczną w Bursie, a także European Johann Strauss Orchestra. Występował z wybitnymi solistami (m.in. Rafał Blechacz, Idil Biret, Ingolf Wunder, Michael Vaiman, Olga Rusina, Alexandre Dubach, Krzysztof Jakowicz, Marcin Zdunik, Paweł Wakarecy, Gavriel Lipkind, Valentina Igoshina, Lukas Geniušas, Jakub Jakowicz, Johannes Moser, Gautier Capuçon, Gülsin Onay, Alexander Markov, Hüseyin Sermet). Przygotował premiery dla Théâtre Montansier w Wersalu (Mozart — Apollo et Hyacinthus), Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu (Loewe — My Fair Lady), festiwalu Wratislavia Cantans (Britten — Mały kominiarczyk), Gliwickiego Teatru Muzycznego (Lehár — Wesoła wdówka, J. Strauss/syn — Noc w Wenecji). Od 2002 roku gości regularnie z zespołem „Opera Polska” w najważniejszych salach koncertowych Europy (m.in. Bazylea, Berno/Casino, St. Gallen/Tonhalle, Drezno/Kulturpalast, Hamburg/Musikhalle, Monachium/Philharmonie im Gasteig, Salzburg/Grosses Festspielhaus, Stuttgart/Beethovensaal, Wiedeń/Konzerthaus, Zurych/Tonhalle). Brał udział w renomowanych festiwalach — Wratislavia Cantans, Xanten Sommerfestspiele (inauguracja 2008/Mozart — Czarodziejski flet), Sinfonia Varsovia swojemu miastu, festiwalu Wirtuozi (Lwów, IX Symfonia Beethovena z Chórem i Orkiestrą Filharmonii Lwowskiej), Międzynarodowym Festiwalu im P. Czajkowskiego i N. von Meck w Winnicy. Na przełomie 2009 i 2010 roku wystąpił z European Johann Strauss Orchestra podczas tournée w Chinach. W 2012 roku debiutował w spektaklu Teatru Wielkiego-Opery Narodowej i Teatru Narodowego w Warszawie (premiera dramatoopery Agaty Zubel Oresteja), a także wystąpił po raz pierwszy w Weronie (Historia żołnierza Strawińskiego) oraz z orkiestrą INSO-Lviv (prawykonanie symfonii Synthesis Iwana Pachoty). W 2013 roku odbył podróże zagraniczne z Orkiestrą Filharmonii Lubelskiej (Ukraina — Winnica, Łuck, Lwów) oraz wziął udział w kolejnym tournée po Chinach z European Johann Strauss Orchestra na przełomie 2013 i 2014 roku (z koncertem sylwestrowym w słynnej Wielkiej Hali Ludowej przy placu Tian’anmen w Pekinie).

Dyskografia Wojciecha Rodka zawiera nagrania muzyki symfonicznej, filmowej i rozrywkowej. VII Symfonia Ángela Illarramendiego, utrwalona dla wytwórni Karonte z udziałem Chóru i Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie, zdobyła prestiżowe wyróżnienie hiszpańskiego czasopisma „CD Compact” jako najlepsze nagranie muzyki hiszpańskiej roku 2009 (rejestracja ta została wykorzystana również jako ścieżka dźwiękowa filmu La Buena Nueva w reżyserii Heleny Taberny i uzyskała nagrodę XIV Festiwalu Filmowego w Tuluzie).  Artysta ma na swoim koncie nagrania Koncertu na głos i orkiestrę W. Friemanna z Orkiestrą Filharmonii Narodowej (solistka — Małgorzata Rodek), I Koncertu wiolonczelowego Szostakowicza z zespołem Sinfonia Varsovia i G. Lipkindem, Koncertu skrzypcowego Berga z NOSPR i K. Jakowiczem, Melodramatu L. Zielińskiej z NOSPR, muzyki filmowej Marcina Mirowskiego, Bartłomieja Gliniaka i Jana A.P. Kaczmarka, z udziałem orkiestry Sinfonia Varsovia i Polskiej Orkiestry Radiowej oraz płyty z muzyką Przemysława Gintrowskiego (Kanapka z człowiekiem).