Kazimierz Lubomirski

niepublikowane utwory

Już w 2019!

Wydamy bezpłatny, kolekcjonerski boks 4 płytowy zawierający komplet nigdy niepublikowanych utworów K.Lubomirskiego i dostarczymy je do bibliotek szkół muzycznych i Akademii Muzycznych, dyrektorów Filharmonii oraz środowiska medialnego zajmującego się promocją muzyki polskiej, w celu pełnej prezentacji tego polskiego kompozytora XIX w.

Książę Kazimierz Lubomirski. Syn Fryderyka Lubomirskiego (wicegubernatora wołyńskiego, dziedzica klucza rówieńskiego i aleksandryjskiego) i Franciszki z Załuskich, wnuk Józefa Lubomirskiego (kasztelana kijowskiego). 

Kazimierz Lubomirski dzieciństwo naznaczone miał separacją rodziców. Od dziecka wykazywał talent muzyczny, najpierw uczył się u J. Schmidberga, kapelmistrza pałacowej orkiestry Lubomirskich w Równem, później studiował muzykę w Dreźnie u Dotzauera. Podróżując po Europie, nawiązał liczne kontakty z wybitnymi artystami. W Warszawie przyjaźnił się z młodszym bratem J.I. Kraszewskiego, Kajetanem. Od 1852 do 1858 był wiceprezesem Tow. Wsparcia Podupadłych Artystów Muzyki oraz organizował cotygodniowe koncerty w swoim salonie muzycznym. Po śmierci Józefa Elsnera (1854) przetłumaczył z niemieckiego i przygotował w r. 1855 do druku diariusz Józefa Elsnera z 1. 1839–48, zatytułowany „Sumariusz moich utworów muzycznych”, który fragmentarycznie został wydany w „Ruchu Muzycznym” w r. 1857 (całość dopiero w r. 1957). Po r. 1860 osiadł na stałe w swoim majątku w Równem, gdzie był między innymi kuratorem miejscowego gimnazjum. Na kilka lat przed śmiercią częściowo sparaliżowany, nie mogąc zajmować się muzyką, tłumaczył literaturę obcą na język ojczysty. 

Skomponował 60 utworów, w tym: ok. 36 pieśni na głos z fortepianem cieszących się swego czasu dużym uznaniem. Większość pieśni została wydana w Warszawie. Największą popularność uzyskała pieśń „O gwiazdeczko coś błyszczała” op. 22, powstała około r. 1850 do wiersza Wiktoryna Zielińskiego opublikowanego w 1842 r., wykorzystana m.in. w filmie o Chopinie, a także pieśń „Powrót”, którą rozsławił śpiewając po polsku sam Frank Sinatra. Ponadto skomponował wiele utworów fortepianowych. Są to głównie miniatury taneczne w stylu brillant będące wspaniałą stylizacją polskich tańców narodowych – poloneza, oberka, kujawiaka czy mazura.

Utwory będą wykonywać niezwykli Artyści, tacy jak Małgorzata Walewska, Paweł Trojak i Hasmik Sakahyan. Przy fortepianie, zarówno w utworach solistycznych, jak i w pieśniach, zasiądzie Dominika Peszko.